يك سند از طبقه‌بندي خارج شده در آرشیو ملی بریتانیا نشان مي‌دهد، در سال‌هاي پس از جنگ جهاني دوم، بريتانياييها ضمن شكنجه فيزيكي زندانيان آلماني تلاش داشتند تا از اطلاعات آنان عليه حكومت شوروي سابق استفاده كنند.

براساس اين سند به تاريخ فوريه ‪ ۱۹۴۸ميلادي، ماموران امنيتي بريتانياييها مستقر در زندان اسيران آلماني در "كمپ صفر بيست" در منطقه "ساري" در جنوب غرب لندن به بدرفتاري و شكنجه با زندانيان متهم شده‌اند.

در اين گزارش به روشني مطرح شده است كه جوانان آلماني زنداني‌با بدترين شيوه‌هاي فيزيكي و الكتريكي مورد شكنجه قرار گرفته‌اند تا اطلاعات خود را از سازمان‌هاي زيرزميني نازي ارايه كنند.

در بخش ديگري از اين اسناد به گرسنه نگاه‌داشتن عمدي و ضرب و شتم سيستماتيك زندانيان اشاره و تاكيد شده است كه در نتيجه اين رفتار، بسياري از اسيران آلماني از فرط سوء‌رفتار رنجور و ضعيف شدند و از بيماري‌هاي مختلفي همچون "قانقرايا"، بيماري‌هاي گوارشي و فتق رنج مي‌بردند.

يكي از بازماندگان آلماني اين زندان، شرايط زندان صفر بيست (۰۲۰) را به مراتب سخت‌تر و بدتر از اردوگاههاي كار اجباري آلمان نازي ارزيابي كرده است.

براساس يك سند ديگر مربوط به پايان جنگ جهاني دوم، يك سرهنگ انگليسي به نام "استيونز" با برپايي اردوگاه اسرا در منطقه "بادنندورف" در شمال آلمان به شكنجه و بازجويي آلماني‌هاي جوان مي‌پرداخته است.

در پايان جنگ جهاني دوم و سقوط "رايش سوم"، دوران جنگ سرد بين شوروي سابق و متحدانش از يك سو و آمريكا و بريتانيا از سوي ديگر آغاز شد.

اين مساله خود به يكي از انگيزه‌هاي تداوم كار شكنجه‌گاهها و زندان‌هاي متفقين عليه آلمان‌ها تبديل شد تا از اين طريق به استخدام جاسوس و كشف اطلاعات آلمان‌ها از نيروهاي شوروي سابق بپردازند. اين جاسوسان عمدتا كساني بودند كه درگذشته از مسوولان شوروي سابق براي آلمان هيتلري جاسوسي مي‌كردند و بسياري از آنان پس از جنگ به استخدام نيروهاي امنيتي بریتانیا درآمدند

 براساس اسناد آزاد شده، در يكي از موارد استخدام جاسوس، نيروهاي اطلاعاتي انگليس خبر دروغين يك جاسوس آلماني به نام "هورست كوپكو" در زندان را اعلام كردند . كوپكو به اتهام ارتكاب جنايات جنگي در زندان بود، ولي به طور محرمانه به عنوان جاسوس سرویس امنیتی از زندان رهايي يافت تا در ميان ماموران امنيتي شوروي به جاسوسي بپردازد.

در يك مورد ديگر، يك جنايتكار جنگي بدنام به نام "اي.جي.اف. وندرگو" كه هلندي بود با داشتن چندين پرونده قتل و سوء‌استفاده مالي به استخدام سرويس امنيتي بریتانیا درآمد.

بيشتر اسناد دولتي منتقل شده به آرشيو ملي بريتانيا معمولا پس از ‪۳۰ سال از طبقه‌بندي آزاد مي‌شود، ولي برخي از اين مجموعه‌ها از قبيل مدارك امنيتي تا زماني كه حساسيت سياسي آنها از بين نرفته از طبقه‌بندي خارج نمي‌شوند.