مورخ مشهور انگليسي در نخستين جلسه دادگاهش در وين خود را گناهكار معرفي كرد و به اتهام انكار "هولوكاست" به سه سال زندان محكوم كرد.

"ديويد اروينگ" در جلسه محاكمه به دليل انكار هولوكاست (نسل كشي يهوديان) براي رهايي از مجازات سنگين خود را گناهكار اعلام كرده بود.

اروينگ ۶۸ ساله در دادگاه گفت: اظهارات سال ۸۹ من درباره عدم وجود اتاقهای گاز در اردوگاه آشويتس غلط بوده و انکار مرگ ميليونها زندانی توسط نازيها که قبلا در نوشته هايم نقل شده را ديگر قبول ندارم.

پيش از اين احتمال مي‌رفت كه وي با اشد مجازات مواجه شده و به ده سال زندان محكوم شود.

اين مورخ انگليسي سه ماه پيش در زماني كه براي ايراد چند سخنراني به اتريش عزيمت كرده بود به اتهام انكار هولوكاست توسط پليس آن كشور در بزرگراهي متوقف و بازداشت شد.

براساس قوانين كشورهاي اتريش، اسراييل، بلژيك، جمهوري چك، فرانسه، آلمان، ليتواني، لهستان، اسلوواكي، سوييس و اسراييل انكار هولوكاست ممنوع و موجب پيگرد قضايي است.

اروينگ در سال ۲۰۰۰ شكايتي را در يك دادگاه انگليسي عليه اتهامات وارده از طرف "دبورا ليپشتاد" نويسنده آمريكايي و انتشارات پنگوئن ناشر کتاب وی مطرح كرد كه نهايتا شكست خورد و خود متقابلا از سوي قاضي دادگاه به انكار هولوكاست، ضديهودي‌گري و نژادپرستي متهم شد.

پس از پايان نخستين جلسه دادگاه، اروينگ به خبرنگاران حاضر در دادگاه گفت: "من منكر هولوكاست نيستم. مشخص است كه من تغيير كرده‌ام. تاريخ مانند درختي است كه مرتبا در حال رشد است. هر چه شما بيشتر بدانيد، هر چه اسناد بيشتري در دسترس قرار گيرند، بيشتر خواهيد آموخت و من هم از سال ‪ تاكنون بسيار آموخته‌ام."
بااين حال مورخ انگليسي گفت كه اگرچه محاكمه براساس اعتقاداتش احمقانه است ولي براي كاهش محكوميتش چاره‌اي جز اذعان به گناهكار بودن نداشته است.

"المر كرسباخ" وكيل اتريشي اروينگ گفته بود كه اميدوار است كه دادگاه به دلايل مختلف در مجازات موكلش تخفيف قائل شود.

به گفته اين وكيل، سخنان اروينگ عليه هولوكاست ‪ ۱۷سال پيش بيان شده است . وي شهروند اتريش نيست، هيچ خطري براي اجتماع ندارد و ‪ شصت و هشت سال سن دارد.

"ديويد جان كادول اروينگ" مورخ تاريخ جنگ جهاني دوم و انگليس متولد بيست و چهارم مارس ۱۹۳۸در منطقه اسكس است. پدر وي "جان اروينگ" يكي از فرماندهان نيروي هوايي انگليس و مادرش نيز هنرمندي نقاش و طراح بود.

اروينگ پس از تحصيل در رشته فيزيك در كالج امپريال دانشگاه لندن و يك دوره كارهاي مختلف در كشورهاي اروپايي در سال ‪ ۱۹۶۳كتاب "نابودي درسدن" را منتشر كرد و در آن حملات نيروهاي متفقين به شهر درسدن در فوريه ‪ ۱۹۴۵و پايان جنگ جهاني دوم و بزرگترين قتل عام در تاريخ اروپا را تشريح كرد.

اين كتاب با توفيق در بين مجامع تحقيقاتي و خوانندگان عادي مواجه شد و اروينگ را تشويق به انتشار كتاب ديگر خود "لانه سراب" در سال ‪ ۱۹۶۴كرد كه در مورد برنامه مخفي ساخت سلاحهاي كشتار جمعي آلمان هيتلري بود.

وي در سال ۱۹۶۷ ‪  كتاب ديگري را با عنوان "خانه ويروس" منتشر كرد كه به برنامه مخفي ساخت بمب اتمي آلمان نازي به سرپرستي "ورنر هيزنبرگ" اختصاص داشت.

اروينگ در شش سال بعد زندگي خود چهار كتاب ديگر به نامهاي "نابودي گروه محافظ" (۱۹۶۷) "حادثه مرگ ژنرال سيكورسكي"(۱۹۶۷) ، "نقض مقررات امنيتي" (۱۹۶۸) "ظهور و سقوط لوفت وافه" (۱۹۷۳) و "بيوگرافي ارهارد ميلش" (۱۹۷۳) را منتشر ساخت.

اين مورخ انگليسي پس از حدود چهار سال سكوت در سال ‪ ۱۹۷۷كتاب "جنگ هيتلر" را منتشر كرد كه در مورد زندگي "ادولف هيتلر" صدر اعظم آلمان در دوره جنگ جهاني دوم بود.

اروينگ در اين كتاب كه دومين جلد از زندگي‌نامه هيتلر به قلم نويسنده انگليسي بود از رهبر آلمان نازي چهره‌اي متفاوت از چهره سنتي و هميشگي كه در نوشته‌هاي مخالفان او ترسيم شده بود نشان داد و تلاش كرد تا جنگ جهاني دوم را از نقطه نظر هيتلر تشريح كند.

يك سال بعد اروينگ كتاب "راه جنگ" را منتشر كرد كه در واقع جلد نخست و مقدماتي جنگ هيتلر محسوب مي‌شد و پس از آن نيز "ردپاي روباه" را منتشر كرد كه زندگي‌نامه مارشال "اروين رومل" بود.

باوجود انتقادهاي حرفه‌اي و ايدئولوژيكي كه از سوي مخالفان اروينگ در مورد اين دو كتاب به وي وارد شد، هر دو كتاب به سرعت به فروش رسيد و در فهرست كتابهاي پرطرفدار آن سالها در اروپا و آمريكا قرار گرفت.

اروينگ درسالهاي دهه هشتاد نگارش در مورد صحت وسقم و دامنه اردوگاههاي مرگ نازي و هولوكاست را آغاز كرد.

او در دهه هشتاد نگارش زندگي نامه سه جلدي چرچيل را آغاز كرد و در همين فاصله نيز در كتابهايي همچون "جنگ بين ژنرالها" (‪(۱۹۸۱) قيام" (۱۹۸۱) خاطرات مخفي پزشك هيتلر" (۱۹۸۳) بمب اتمي آلمان: تاريخ تحقيقات هسته‌اي در آلمان نازي" (۱۹۸۳) و "نورنبرگ: آخرين نبرد" (۱۹۹۶) به طور صريح‌تر ديدگاههاي متفاوتي را در مورد آلمان هيتلري و هولوكاست بيان كرد.

روينگ در سال ‪۱۹۸۳ با اثبات جعلي بودن خاطرات منتشر شده به نام هيتلر كه به تاييد چند مورخ سرشناس انگليسي از جمله "تره‌ور روپر" نیز رسيده بود، شهرت خود را دوچندان كرد.

اگر چه قبل و بعد از اروينگ نويسندگان بسياري در مورد وجود و يا دامنه هولوكاست ترديد كرده بودند، ولي او مهمترين نويسنده‌اي بود كه باورهاي مرسوم تاريخ نويسي پس از جنگ اروپا و نوشته‌هاي مربوط به هولوكاست و كوره‌هاي آدم سوزي را زير سوال برد و به چالش خواند.

در مقابل بسیاری از محققان نیز نوشته های اروینگ را مغرضانه، غیرعالمانه و نژادپرستانه می دانند و فاقد اهمیت آکادمیک می دانند.

شماری از انتقادهای موجود علیه نوشته های ایروینگ صحیح به نظر می رسند که البته در این مختصر امکان بررسی آنها وجود ندارد. با این همه چه این مخالفتها صحیح باشد و چه نه، تا زمانی که دیدگاههای ضد هولوکاست از سوی ایروینگ مطرح نشده بود کمتر کسی به اعتبار آثار تاریخی وی ایرادی می گرفت و ارزش آنها را زیر سوال می برد.

بسياري از كساني كه مخالف محاكمه اروينگ هستند،لزوما طرفدار ديدگاههاي وي نيستند، ولي معتقدند كه براساس آموزه‌هاي حقوق بشر و آزادي بيان نبايد او را تحت تعقيب قرار داد و محكوم كرد.