پروفسور "مري بويس" ايران شناس و استاد ممتاز انگليسي روز سه شنبه چهارم آوريل (۱۶ فروردين) در سن 86 سالگي درگذشت.

بسياري از ايران شناسان جهان، بويس را برجسته‌ترين متخصص اديان و فرهنگ ايران باستان مي‌دانند.

پرفسور بويس در سال 1920 ز والديني انگليسي در هند به دنيا آمد و در سال 1945 در سن ۲۵ سالگی با ارايه پايان نامه‌اي درباره آيين مانوي از دانشگاه كيمبريج درجه دكترا دريافت كرد.

بويس در سال 1947 استاد و در سال 1963 پروفسور مطالعات زرتشتي در كالج مطالعات شرقي دانشگاه لندن (سوآز) شد.

وي مدت طولاني دركرمان و يزد به سر برد و بازندگي در ميان اقليت زرتشتي به مطالعه آداب و رسوم زرتشتيان ايران پرداخت.

بويس تعداد بسيار زيادي كتاب و مقاله در زمينه تاريخ ايران باستان و تحول آداب و رسوم و فرهنگ آيين زرتشت و ديگر اديان كهن ايران نوشته و تصحيح كرده كه شماری از آنها به فارسي نيز برگردانده شده و از ميان آنها مي‌توان به اين كتابها اشاره كرد: "زرتشتيان، باورها و آيين ديني آنها" (ترجمه عسكر بهرامي)، "توان پايدار و قدمت زرتشتي گري"، "حضور سايه‌وار ولي قدرتمند زرتشتي‌گري در جهان يهودي و مسيحي"، "تاريخ هفت جلدي كيس زرتشت" (ترجمه همايون صنعتي)، "چكيده تاريخ كيش زرتشت" (ترجمه همايون صنعتي) "نامه تنسر"، "ادعيه مانوي درعصر پارتيان"، "منابع متون زرتشتي"، "ادبيات مانوي در متن‌هاي پارتي و پارسي ميانه"، "آيين زرتشت، كشف دوباره فصل گمشده‌اي از تاريخ ديني بشر"، (ترجمه اميد بهبهاني و ابوالحسن تهامي).

سواي تحقيق و تدريس، يكي از جنبه‌هاي مهم زندگي پروفسور مري بويس در دوران پربار علمي وي تربيت چندين متخصص برجسته ايراني و غيرايراني تاريخ، فرهنگ و زبان ايران باستان بود كه از بين آنها مي‌توان به مرحوم دكتر "مهرداد بهار" مورخ و زبان شناس نامدار ايراني و فرزند "ملك‌الشعراي بهار" اشاره كرد.